Nabuurschap

Een ouwe dwarskop is het. Een stuk chagrijn, wiens grootste plezier lijkt te bestaan uit mopperen en roddelen. Bijna iedereen op ons chaletparkje is wel een keer met hem in botsing gekomen. Als ik zeg dat hij niet bepaald geliefd is op het park, druk ik me zachtjes uit.

En vorige week stierf zijn zoon, eigenlijk volkomen onverwacht. Het was zijn enige kind. Lees verder

Advertenties
Categorieën: overdenkingen, stad en platteland, vanuit de wildernis | Tags: , , | 2 reacties

Dit is ook maar een mening

Eén van de columnisten van de website Nieuwwij.nl heeft een eigen bedrijfje als auteur. Onder een prachtig motto: ‘De kunst van weloverwogen woorden‘. Zo’n zinsnede moet je aandachtig proeven om de schoonheid ervan aan te voelen. ‘De kunst van wel-overwogen woorden’. Het heeft iets tegendraads in het huidige maatschappelijke klimaat. Het rebelleert – in al haar zorgvuldige overweging – tegen de wijd verspreide opvatting van ‘vrijheid van meningsuiting’ als ‘de vrijheid om alles te zeggen wat men wenst’. Dit lijkt misschien wat kort door de bocht, om opeens die vrijheid van meningsuiting erbij te halen. Ik zal het proberen uit te leggen – zo weloverwogen mogelijk. Lees verder

Categorieën: algemeen, cynisme | Tags: , , , , | 1 reactie

Stilstaande tijd

Het kerkelijk jaar is weer rond sinds vorig jaar Pasen. Opnieuw is het Stille Zaterdag geworden, de meest onbepaalde dag van het hele jaar. Ik heb zo mijn eigen manier om deze dag door te brengen. Ik maak mijn woonwagen schoon, óók die plekken waarvan ik normaal gesproken denk ‘dat komt een volgende keer wel’. Ik maak de voorbereidingen voor het Paasmaal. Alles in stilte. Lees verder

Categorieën: geloof, oorlog en vrede | Tags: , , , | 1 reactie

Arbeidsvreugde

Mijn fiets is afgelopen vrijdag roemloos aan haar eind gekomen. Ze stond twee uur lang geparkeerd naast het klooster in de Waterstraat in de Utrechtse binnenstad, ik zat boven in het klooster voor een overleg, en ergens in die twee uur kwam er iets heel zwaars langs dat mijn dierbare oude Locomotief-rijwiel volkomen in de kreukels reed. Letterlijk in de kreukels. Het hele frame was uit haar fatsoen gedrukt. Niets meer aan te doen. Overleden na 53 jaar – afgaand op het framenummer en het fabrieksplaatje kwam ze namelijk uit de oude Locomotief-fabriek in Amsterdam, bouwjaar 1962. Even oud als ikzelf. Lees verder

Categorieën: lofzang, overdenkingen, vanuit de wildernis | Tags: | 2 reacties

Geweld en het ware geloof

In de christelijke geloofsgemeenschap is afgelopen woensdag de vastentijd begonnen, de voorbereiding van veertig dagen (zes en een halve week, de zondagen tellen niet als vastendag) op het belangrijkste christelijke feest: het Hoogfeest van Pasen. Nu las ik in de afgelopen dagen een harverwarmend bericht. Moslims in verschillende landen gaan dit jaar meedoen met het christelijke vasten, uit interreligieuze solidariteit, uit erkentelijkheid voor de liefde en het respect die zij zelf van christenen hebben ervaren, en ook om te laten zien dat de islam een godsdienst van vrede is – ook voor andersgelovigen. In een ander bericht las ik dat meer dan duizend Noorse moslims gisteren, zaterdag 21 februari, een menselijk schild hebben gevormd rondom de synagoge in Oslo. Ook hiervan is de achtergrond:  solidariteit met andersgelovigen. En in ons eigen Amsterdam vindt vandaag een solidariteitswandeling plaats van de synagoge op het JD Meijerplein naar de Al Kabir-moskee aan de Weesperzijde. Deze drie gebeurtenissen staan in schril contrast tot alle geluiden die we in de nasleep van de aanslagen in Parijs en Kopenhagen weer volop hebben kunnen horen: dat religie in het algemeen, en de islam in het bijzonder, een bron van geweld is. Islam is het ware geloof en iedereen die hier niet in meegaat is een ongelovige, die te vuur en te zwaard – of in onze tijd: met bommen en granaten – bestreden moet worden. Lees verder

Categorieën: cynisme, oorlog en vrede, overdenkingen | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

#NietMijnVrijheid

Soms is het gewoon even nodig om alle nuance aan de kant te laten en van je hart geen moordkuil te maken. Zoiets heb ik gedaan toen het weer tijd werd om mijn bijdrage te leveren aan Nieuwwij.nl. Onderstaande tirade, pardon column, verscheen op die website op 23 januari. Lees verder

Categorieën: cynisme, oorlog en vrede | Tags: , , , , , , , , | 1 reactie

Blog op WordPress.com.