Berichten getagd met: pasen

Goede Vrijdag: God’s solidariteit tot het uiterste

Op Goede Vrijdag staat, zoals ieder jaar in mijn woonwagen, de Matthäus-Passion zo’n beetje de hele dag op. Het is en blijft een meesterwerk – maar al die dichterlijke schoonheid brengt zo haar eigen valkuilen met zich mee.  “Komm, süsses Kreuz”, laat Bach erin zingen als de kruisweg naar Golgotha begint. Het enige probleem: er is niets “zoets” aan het kruis. De protestantse theoloog Oepke Noordmans noemde het “het lelijke kruis”, en voor Paulus is het kruis een schande, waar hij aanstoot aan neemt. Dat komt er dichter bij. Want het kruis is een verschrikkelijk marteltuig. Aan het kruis geslagen worden is een afschuwelijke manier om vermoord te worden.

Waarom liet God Jezus zó lijden? Het is een vraag waar christenen al 2000 jaar mee worstelen. Had dat niet anders gekund? Lees verder

Advertenties
Categorieën: geloof, theologie, Uncategorized | Tags: , , , , | 2 reacties

Een onvolmaakt bestaan: het is zo zonde…

Het is morgen alweer twee weken geleden dat we afscheid van hem genomen hebben. Onze buurman, die zelf een einde aan zijn leven maakte. Op een chaletparkje, waar iedereen die op het park woont als buurman of buurvrouw geldt, komt zoiets extra hard aan. We hebben er allemaal zo onze eigen gevoelens over, zo bleek gisteravond toen hij tijdens een gesprek tussen mede-parkbewoners – onvermijdelijk – weer ter sprake kwam. “Het klinkt misschien heel egoïstisch – maar het stoort me ergens, als iemand besluit dat hij niet meer wil leven”, zo zei één van mijn buren. “Als ik zo om me heen kijk – er is zóveel moois in de wereld, zóveel dat het leven de moeite waard maakt.”
Lees verder

Categorieën: geloof, theologie | Tags: , , , , | 2 reacties

Die lastige Vastentijd

Al jarenlang worstel ik met de Vastentijd – of de Veertigdagentijd, zou ik moeten zeggen als (nog steeds) newbie protestant. De periode van veertig dagen als voorbereiding op het grootste christelijke feest, Pasen, feest van de Opstanding. Ik ben als katholiek meisje in de jaren 1960 nog nét opgegroeid met het vastentrommeltje, waar alle snoepjes in gingen die je in de Vastentijd niet at. We spaarden ze op voor Pasen. Of voor de zondagen in de Vastentijd, die niet meetellen als vastendagen – dat weet ik niet meer precies.
Lees verder

Categorieën: geloof, lofzang, overdenkingen, spiritualiteit | Tags: , , , , , , | 2 reacties

Een glimp van de Opstanding

Mijn favoriete muziekstuk in de Goede Week is al jarenlang de aria ‘Erbarme Dich’ uit Bach’s Matthäus Passion. Daar ben ik natuurlijk helemaal niet origineel in, maar dat deert me niet. Sinds ik het voor de allereerste keer hoorde heeft dit een muziekstuk me niet meer losgelaten. Alleen al vanwege de pure schoonheid ervan, het samengaan van tekst en muziek, de sobere en glasheldere instrumentatie. Maar ook vanwege de gelovige lading die het voor mij heeft. Het besef van onze feilbaarheid als mens, ons menselijk tekort en onze nood aan ontferming.

Toen ik de aria afgelopen woensdag hoorde, schoot ik vol. En ik dacht een gedachte die ik mezelf niet zo vaak toesta: wat een klotenwereld is het toch, die wereld waarin we leven. Lees verder

Categorieën: geloof, lofzang, oorlog en vrede | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Stilstaande tijd

Het kerkelijk jaar is weer rond sinds vorig jaar Pasen. Opnieuw is het Stille Zaterdag geworden, de meest onbepaalde dag van het hele jaar. Ik heb zo mijn eigen manier om deze dag door te brengen. Ik maak mijn woonwagen schoon, óók die plekken waarvan ik normaal gesproken denk ‘dat komt een volgende keer wel’. Ik maak de voorbereidingen voor het Paasmaal. Alles in stilte. Lees verder

Categorieën: geloof, oorlog en vrede | Tags: , , , | 1 reactie

Geweld en het ware geloof

In de christelijke geloofsgemeenschap is afgelopen woensdag de vastentijd begonnen, de voorbereiding van veertig dagen (zes en een halve week, de zondagen tellen niet als vastendag) op het belangrijkste christelijke feest: het Hoogfeest van Pasen. Nu las ik in de afgelopen dagen een harverwarmend bericht. Moslims in verschillende landen gaan dit jaar meedoen met het christelijke vasten, uit interreligieuze solidariteit, uit erkentelijkheid voor de liefde en het respect die zij zelf van christenen hebben ervaren, en ook om te laten zien dat de islam een godsdienst van vrede is – ook voor andersgelovigen. In een ander bericht las ik dat meer dan duizend Noorse moslims gisteren, zaterdag 21 februari, een menselijk schild hebben gevormd rondom de synagoge in Oslo. Ook hiervan is de achtergrond:  solidariteit met andersgelovigen. En in ons eigen Amsterdam vindt vandaag een solidariteitswandeling plaats van de synagoge op het JD Meijerplein naar de Al Kabir-moskee aan de Weesperzijde. Deze drie gebeurtenissen staan in schril contrast tot alle geluiden die we in de nasleep van de aanslagen in Parijs en Kopenhagen weer volop hebben kunnen horen: dat religie in het algemeen, en de islam in het bijzonder, een bron van geweld is. Islam is het ware geloof en iedereen die hier niet in meegaat is een ongelovige, die te vuur en te zwaard – of in onze tijd: met bommen en granaten – bestreden moet worden. Lees verder

Categorieën: cynisme, oorlog en vrede, overdenkingen | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.