Berichten getagd met: vrede

Over het recht van de sterkste, en het zoeken naar hoop

Overdenkingen na een verkiezingsdag

Op de avond van de dag dat bekend werd dat Donald Trump de volgende president zal worden van de Verenigde Staten van Amerika had ik een late vergadering. Ik fietste door de stad Utrecht naar huis op een moment dat de stoplichten al op knipperend oranje waren gesprongen. Niettemin was het nog druk met auto’s, en die reden niet bepaald zachtjes. Ik voelde me als fietser opeens heel erg kwetsbaar. Die hardrijdende auto’s met hun felle koplampen werden in mijn verbeelding de verpersoonlijking van de wereld waarin Trump leeft. Het recht van de sterkste, van wie de grootste bek heeft, van wie het zwaarste kaliber wapen heeft. Ik voelde me intens bedreigd. Alsof de menselijke beschaving van de ene op de andere dag had opgehouden te bestaan. Lees verder

Categorieën: geloof, oorlog en vrede, overdenkingen | Tags: , , , , , , | 3 reacties

Er is niets veranderd

Zoals te verwachten was na een terreuraanslag op Westers grondgebied worden nieuwsmedia en social media deze dagen overspoeld met uitspraken van verschillende mensen. Met ‘stoere’ uitspraken van de Franse president Hollande, die zegt ‘meedogenloos’ op te gaan treden, en de Rotterdamse burgemeester Aboutaleb, die roept om nóg meer militaire inzet om Daesh/ISIS ‘weg te vagen’. Godzijdank ook met weloverwogen stukken als die van Enis Odaci, die verder kijkt dan de neus van politici doorgaans lang is. De vraag is echter: zal er geluisterd worden naar die weloverwogen stemmen? Of zal de verleiding van het ‘daadkrachtig’ optreden weer eens te groot zijn?
Lees verder

Categorieën: cynisme, oorlog en vrede | Tags: , , , , , , , | 4 reacties

Stilstaande tijd

Het kerkelijk jaar is weer rond sinds vorig jaar Pasen. Opnieuw is het Stille Zaterdag geworden, de meest onbepaalde dag van het hele jaar. Ik heb zo mijn eigen manier om deze dag door te brengen. Ik maak mijn woonwagen schoon, óók die plekken waarvan ik normaal gesproken denk ‘dat komt een volgende keer wel’. Ik maak de voorbereidingen voor het Paasmaal. Alles in stilte. Lees verder

Categorieën: geloof, oorlog en vrede | Tags: , , , | 1 reactie

Geweld en het ware geloof

In de christelijke geloofsgemeenschap is afgelopen woensdag de vastentijd begonnen, de voorbereiding van veertig dagen (zes en een halve week, de zondagen tellen niet als vastendag) op het belangrijkste christelijke feest: het Hoogfeest van Pasen. Nu las ik in de afgelopen dagen een harverwarmend bericht. Moslims in verschillende landen gaan dit jaar meedoen met het christelijke vasten, uit interreligieuze solidariteit, uit erkentelijkheid voor de liefde en het respect die zij zelf van christenen hebben ervaren, en ook om te laten zien dat de islam een godsdienst van vrede is – ook voor andersgelovigen. In een ander bericht las ik dat meer dan duizend Noorse moslims gisteren, zaterdag 21 februari, een menselijk schild hebben gevormd rondom de synagoge in Oslo. Ook hiervan is de achtergrond:  solidariteit met andersgelovigen. En in ons eigen Amsterdam vindt vandaag een solidariteitswandeling plaats van de synagoge op het JD Meijerplein naar de Al Kabir-moskee aan de Weesperzijde. Deze drie gebeurtenissen staan in schril contrast tot alle geluiden die we in de nasleep van de aanslagen in Parijs en Kopenhagen weer volop hebben kunnen horen: dat religie in het algemeen, en de islam in het bijzonder, een bron van geweld is. Islam is het ware geloof en iedereen die hier niet in meegaat is een ongelovige, die te vuur en te zwaard – of in onze tijd: met bommen en granaten – bestreden moet worden. Lees verder

Categorieën: cynisme, oorlog en vrede, overdenkingen | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Een stem werd in Rama gehoord….

Op dinsdag 16 december richtte een groep van zeven gewapende mannen een bloedbad aan in een school in Peshawar, Pakistan. Een afschuwelijke daad, waarbij 132 kinderen en 13 volwassenen werden vermoord. De dag erna zette een diep-gelovige islamitische vriendin uit Gaza een bericht op Facebook. “Honderd kinderen vermoorden is makkelijk. Tegenover God staan op de Dag des Oordeels is dat niet.” Daarmee verwoordde zij, denk ik, het gevoel van veel meer gelovige moslims bij de moordpartij. Voor het vermoorden van kinderen is geen enkel excuus, geen enkele rechtvaardiging. Wee degene die met zo’n daad op zijn geweten tegenover God komt te staan op de Dag des Oordeels. Lees verder

Categorieën: geloof, oorlog en vrede | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Handel uit liefde en niet uit vrees… of uit winstbejag

“Julio Diaz werd overvallen op een metrostation in New York. Een jongen bedreigde hem met een mes en eiste zijn portemonnee. Julio gaf deze aan hem en zei: ‘Als je vanavond nog meer mensen wilt beroven, dan kun je mijn jas ook wel gebruiken. Dan blijf je in elk geval warm.’ Op de verbijsterde blik van de jongen, vervolgde Julio: ‘Als jij je vrijheid in de waagschaal wilt stellen voor een paar dollars, dan zul je die wel hard nodig hebben’. Nog meer verwarring bij de jongen. Uiteindelijk eten ze samen, krijgt Julio zijn portemonnee terug (om het eten te kunnen betalen), krijgt de jongen twintig dollar mee en geeft daarvoor in ruil zijn mes aan Julio.”

Het is een verhaal dat eerder stond in Geloven in Nederland (2-2, mei 2014). Maar het doet al een tijdje de ronde op Internet. Of het waar gebeurd is, weet ik niet en dat vind ik eigenlijk ook helemaal niet interessant. Wat ik er wél interessant aan vind, is de geest die eruit spreekt. Dat is een andere geest dan we – vooral in deze tijd – gewend zijn. Lees verder

Categorieën: cynisme, franciscus, oorlog en vrede, overdenkingen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.